Adlicious

Het is een drukte van belang in het Amsterdams hotel nabij het Rembrandtplein. Een uur voor de show is iedereen nog druk bezig met alle laatste dingen en laatste pasjes. Jordy stuitert af en toe langs. “We willen zo graag alles goed doen, zeker bij de speciale show van vandaag. We zijn zó blij dat we nu eindelijk op de Gaypride mogen optreden!” Speciaal voor de opening van de show heeft Shirley een jurkje met beertjes laten maken. “Gaaf is hij hè? Het zijn allemaal beertjes van fans.”

Een wervelende show zetten ze neer op het Rembrandtplein met medewerking van onder andere Sway en Sim’Ran. De laatste fine-tuning was de zaterdag ervoor. “We hebben door de laatste repetities helaas niets van de botenparade kunnen zien,” zegt Jordy. “We hadden ook graag meegevaren.” Die vrijdag hebben ze echter nog wel een klein stukje kunnen zien. “Vrijdagavond zijn we nog even op het Rembrandtplein geweest, Sim’Ran was erg goed en de sfeer was ook erg prettig!” vertelt Shirley enthousiast. “Je voelt gewoon dat de mensen hier blij zijn met wie ze zijn.” Ook hebben ze de mannen van de Mr Gay-verkiezing beoordeeld. “Wat leuk dat ze zo groots uitpakken!” zegt Laise. “En wat een knappe jongens zaten er tussen.”

“Houd je mond en respecteer elkaar!”

Op het moment is er veel aandacht voor het verplicht stellen van voorlichting op scholen. “Heel goed!”zegt Laise gelijk. “Ik ben daar zo vóór. Het liefst al op de basisschool. Veel kinderen denken dat homo zijn niet hoort, dat komt puur door het gebrek aan voorlichting.” Ook Shirley en Jordy zijn het daarmee eens. “Het moet gewoon normaal worden. Je moet gewoon lekker kunnen zijn wie je bent.” De emancipatie gaat de goede kant op. “Het kan nog altijd beter.” Laise vat het nog even kort samen. “Houd je mond en respecteer elkaar!”

Het kunnen zijn wie je bent, past goed bij Stichting PANN. “GigaPANN vonden we zó gaaf! Het was een van onze eerste optredens na de finale,”zegt Jordy aangevuld door Shirley en Laise. “Iedereen was zo heerlijk uitgesproken en tof.” De drie hadden echter nog niet eerder van de stichting gehoord. “We kijken altijd van tevoren waar we naartoe gaan. PANN was bij ons niet bekend, maar bij alle vrienden die we ernaar vroegen wel. Zij waren allemaal heel positief en vertelden dat er altijd een super goede sfeer hangt. Dat hebben we wel gemerkt! We zijn ook wel vrij populair bij deze doelgroep denk ik,”aldus Jordy. Shirley is er duidelijk over: “Homo’s hebben gewoon veel lef. Zij hebben al zoveel overwonnen met hun coming-out en de energie die ze daarmee afgeven merk je heel erg op het podium.”

Wilhelmus: “We hoeven alleen maar gebeld te worden en we doen het!”

 De drukte en de hoeveelheid optredens vinden ze helemaal niet erg. “Dit is wat we willen! Hier hebben we het voor gedaan. Maar we blijven met beide benen op de grond staan. We hebben nu in augustus gemiddeld twee keer per week optredens en tussendoor doen we opnames. De maand september zit echt al goed vol!” Het drietal zegt zelf heel ondernemend te zijn en veel zelf te regelen. “We geven heel veel van onszelf en willen iedereen een te gekke avond bezorgen. Daarbij maakt ons de grootte van het evenement of feest niet uit,”zegt Shirley. “Je krijgt ook een bepaalde energie van het publiek.” Laise vult aan: “En de energie die je geeft krijg je ook terug.” Laatst stonden ze onder andere in de Rotterdamse Kuip, letterlijk en figuurlijk een thuiswedstrijd. “Dat was zó ontzettend gaaf!” roept Laise. “We wilden eigenlijk een show geven met heel veel dansers, maar dat mocht niet van de grasmeesters van de Kuip. Desondanks was het optreden in dé Kuip erg leuk!” Wie weet komt er nog iets leuks uit dat optreden? Shirley: “Het lijkt ons super om een keer het Wilhelmus te mogen zingen voor een voetbalwedstrijd.” “We hoeven alleen maar gebeld te worden!” lacht Laise.

Tussen alle optredens door wordt er ook hard gewerkt aan de toekomst. “We zijn druk bezig met het schrijven van ons eigen album” vertelt Jordy. “We kunnen nu op de dagen dat er geen optredens gepland staan, lekker opnemen.” Het trio blijft wie ze is. Laise: “We blijven gewoon onszelf. We zijn wie we zijn en gaan ons, in tegenstelling tot sommige anderen, niet anders voordoen.”